تبليغاتX
زمین

زمین

آتشفشان تفتان 

آتشفشان تفتان دراستان بلوچستان و در50 کيلومترى شمال خاش و 99 کيلومترى جنوب- جنوب شرقى زاهدان قرارگرفته است. تفتان با مختصات جغرافيايى 36، °28 عرض شمالى و 36، °61 طول شرقى مشخص مى شود. بلندى اين آتشفشان از سطح دريا 3940متر و ارتفاع آن نسبت به دشتهاى اطراف درحدود 2000 متر مى باشد.
تفتان برروى پايه اى رسوبى و آذرين که متعلق به کرتاسه فوقانى و ائوسن مى باشد، قرار گرفته است. بخش بخش رسوبى پايه آتشفشان شامل فليش و آهکهاى محتوى آلوئولين و نوموليت است و بخش آذرين آن، از سنگهاى اولترابازيک (افيوليت) تشکيل شده است. فعاليت آتشفشانى تفتان در خارج از آب صورت گرفته، از پليوسن تا پلئيستوسن ادامه داشته است. در ابتدا فورانها عمدتاً انفجارى و در پايان اساساً گدازه اى بوده اند.
اولين فعاليت آتشفشنى، در بيست کيلومترى شمالغربى قله فعلى تفتان، به وقوع پيوسته، سپس مراکز ديگرى در شرق اين نقطه، شروع به فوران نموده اند.
فعاليت اين مراکز، بصورت فورانهاى انفجارى مى باشد و محصول آن برشهاى داسيتى و آگلومراهائى است که يکى از آنها در محل قله فعلى تفتان صورت گرفته است. دراين انفجارات، از يک طرف روانه هاى ابرسوزان بردامنه هاى جنوبى کوه تفتان سرازير شده (ايگنمبريت شمال ترشاب) و از طرف ديگر پهنه هاى وسيع توف دامنه ها و دشتهاى اطراف آتشفشان را پوشانده است.
فعاليت گدازه اى تفتان، در کواترنر صورت گرفته که شامل گدازه هاى آندزيتى است. در طول فعاليت گدازه هاى تفتان، کراتر حاصل از آخرين انفجار، توسط گدازه هاى آندزيتى پرشده است. اين گدازه ها، در دامنه هاى کوه تفتان، بروى افق توف ريخته شده اند بنابراين افق وسيع توف تفتان، در حدفاصل فعاليتهاى انفجارى و فورانهاى گدازه اى قرار گرفته است. با توجه به موارد فوق، تفتان يک استراتوولکان است که از پائين به بالا داراى ساختمان زمين شناسى زير مى باشد

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  86/10/05ساعت 16:2  توسط حسین احمدی  | 

البرر آذربايجان
اگرچه فعاليت آتش فشانى البرر را مربوط به کرتاسه پايانى مى دانند ولى فعاليت مهم آن، از ائوسن شروع شده اشد شدت فعاليت آتش فشانى البرز در طولى ترشيرى يکنواخت نيست، چنانچه در اواخر ائوسن و اوليگوسن به حداکثر خود مى رسد و بعد از يک دوره آرامش نسبى، مجدداً در پليوسن فعاليت شديد خود را از سر مى گيرد که آثار آن کم و بيش تا عهد حاضر ادامه دارد 0 بعلاوه هر قدر از شرق البرز به غرب آن نزديک شويم شدت فوران و ضخامت سنگهاب آتشفشانى زيادتر مى شود.
فورانهاى جديد پليو- کواترنر در اکثر نقاط البرز، آلکالن سديک و يا پتاسيک مى باشد (البته اسثناهاى معدودى نيز وجود دارد)، مانند گدازهاى طالقاق، الموت، دماوند و فورانهاى جوانى که در امداد گسلها و شکستگيها در دامنه جنوبى البرز و بموازلت آن قرار دارند اين گدازه ها، در پاره اى از مواد باريک و غير اشباع از سيليس بوده و در نورم آنها نفاين ديده مى شود، مانند آتشفشانهايى که اش گردنه امام زاده ها شم (جاده هراز) تا قزوين، گدازه هاى گنبدى کوچکى را تشکيل داده و از نوع بازالت اوليوين و اوژيت دار مى باشد.
 

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  86/09/19ساعت 16:53  توسط حسین احمدی  | 

بافت های سنگ آذرین

بافت گرانولار
در این بافت بلورهای درشت شکل دار ، نیمه شکل دار وحتی بی شکل دیده می شود . این بافت در سنگهای مثل گرانیت ،گرانودیوریت ، تونالیت ، گابرو ، پریدوتیت وجود دارد . ممکن است به این بافت لامپروفیری هم گفته شود . چون در لامپروفیرها که سنگ مافیکی نیمه عمیق است قابل مشاهده است .
بافت گرافیک
در این بافت بلورهای کوارتز در زمینه ای از فلدسپات آلکالن اورتوز (میکروکلین) دیده می شود که به سنگ یک حالت خط میخی می دهد . این بافت نشان دهنده رشد همزمان کوارتز و فلدسپات آلکالن در نقطه اوتکتیک (حداقل دمای ذوب و تبلور سیستم) است .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  86/09/19ساعت 16:49  توسط حسین احمدی  | 

3-2-1- آتشفشان سبلان
کوه آتشفشان سبلان، در 40 کيلومترى جنوب غرب ادربيل، 25 کيلومترى جنوب شرقى مشکين شهر درشمال استان آذربايجان شرقى واقع است. اين کوه درطول جغرافيايى 47 درجه و 50 دقيقه شرقى و عرض جغرافيايى 38 درجه و 17 دقيقه شمالى قرار گرفته است.
کوه بطور کلى سه قله دارد، قله بزرگتر(4820 متر ازسطح دريا) را «سبلان سلطان» و دوقله ديگر را «هرم داغ» سبلان کوچک و «آقام داغ» کسرى مى نامند. منظره اين کوه از شهر اردبيل، همچون عقابى است که بالهاى خودرا باز کرده است.
آتشفشان سبلان از نوع آتشفشان نقطه اى و مخروطها استراتوولکانى است که از نظر ساختمان و حجم، شبيه آتشفشان هاى حاشيه قاره اى است ولى از نظر ترکيب شيميائى شباهتى با انواع حاشيه قاره اى ندارد. گدازه هاى سطحى و مواد آذر آوارى سبلان، معادل 1200
کيلومتر مربع را اشغال نموده و به علت فروريختگى و ريزش کالدار، ساختمان آتشفشان شکسته شده و تزريق ماگماى فازهاى نهائى موجب پايدارى سبلان اصلى، سبلان کوچک، کوه سلطان و آقام داغ، يعنى قله هاى آتشفشانى متعدد اين کوه گرديده است.
آتشفشان مرکزى سبلان برروى يک آهيخته بوم (horst) شرقى- غربى، به ارتفاع حدود 2700 مترکه از سنگهاى آتشفشانى ائوسن تشکيل شده فوران نموده است.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  86/09/19ساعت 16:44  توسط حسین احمدی  | 

silicates


The silicates are the largest, the most interesting and the most complicated class of minerals by far. Approximately 30% of all minerals are silicates and some geologists estimate that 90% of the Earth's crust is made up of silicates. With oxygen and silicon the two most abundant elements in the earth's crust silicates abundance is no real surprise.

The basic chemical unit of silicates is the (SiO4) tetrahedron shaped anionic group with a negative four charge (-4). The central silicon ion has a charge of positive four while each oxygen has a charge of negative two (-2) and thus each silicon-oxygen bond is equal to one half (1/2) the total bond energy of oxygen. This condition leaves the oxygens with the option of bonding to another silicon ion and therefore linking one (SiO4) tetrahedron to another and another, etc..

The complicated structures that these silicate tetrahedrons form is truly amazing. They can form as single units, double units, chains, sheets, rings and framework structures. The different ways that the silicate tetrahedrons combine is what makes the Silicate Class the largest, the most interesting and the most complicated class of minerals.
 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  86/09/19ساعت 9:59  توسط حسین احمدی  |